Funkcja

Każda notatka żyje
przy timekodzie.

Feedback umiera w mailach, bo nie ma adresu. W Aperture komentarz jest przypięty do momentu — 00:42:18, ten kadr — a rozmowa rośnie pod nim. Gdy sprawa jest rozstrzygnięta, oznaczasz ją jako rozwiązana. Zapis zostaje przy pracy.

Proste wytłumaczenie

Cztery słowa do nauczenia: przypnij, wątek, rozwiąż, wspomnij.

PRZYPNIJ

Skomentuj moment

Kliknij gdziekolwiek w odtwarzaczu. Notatka kotwiczy się dokładnie w tym kadrze — nie „gdzieś we wstępie".

WĄTEK

Dyskutuj pod spodem

Odpowiedzi układają się w wątek, więc jeden temat = jedno miejsce. Nikt nie otwiera na nowo notatki, na którą już odpowiedziano.

ROZWIĄŻ

Oznacz jako rozstrzygnięte

Rozwiązane wątki pozostają przeszukiwalne — decyzja i jej powody zostają w rejestrze.

WZMINKA

Przyprowadź właściwą osobę

@mara dostaje powiadomienie i ląduje na dokładnym kadrze. Bez przekazywanych zrzutów ekranu.

Zespół vs gość

Dwa pokoje. Nigdy nie pomylone.

Wątki wewnętrzne
Notatki zespołu, szczere i szybkie. Goście nigdy ich nie zobaczą — to osobna przestrzeń rozmowy.
Wątki gości
Komentarze klientów przez link udostępniania, przy tych samych kadrach, w ich własnym pokoju. Nic nie wycieka przez przypadek.
Jeden rejestr
Oba pokoje zasilają ten sam dziennik audytu. Akceptacje to decyzje, nie wrażenia.

Feedback z kodem pocztowym

„Gdzieś koło 1:30" to nie adres.

Każdy komentarz jest przypięty do kadru, każda decyzja dostaje wątek, każde rozwiązanie zostaje w rejestrze. Notatki w końcu wiedzą, gdzie mieszkają.

Przypnij komentarz

Co to zastępuje.

„Gdzieś koło 1:30" — nie. Zakotwiczone w kadrze, za każdym razem
Łańcuchy maili ze zrzutami ekranu i bez wersji
Decyzje, które wyparowują, gdy ich autor odchodzi
Notatki klienta pomieszane z notatkami zespołu w jednej niebezpiecznej zupie

„Komentarz to spotkanie — odbyte dokładnie w tym kadrze, który ma znaczenie."

— recenzja z timekodami